قرآن ناطق

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا کلام الله الناطق ، یا امیرالمومنین

 

محمَّد بن‌ یعقوب‌ کلینیِّ از علیّ بن‌ محمّد از علیّ بن‌ عبّاس‌ از حسین‌ بن‌ عبدالرّحمن‌ از سُفیان‌ حریری‌ از پدرش‌ از سَعد خَفّاف‌ از حضرت‌ أبی‌ جعفر امام‌ محمّد باقر علیه‌ السّلام‌ روایت‌ میکند که‌ آن‌ حضرت‌ فرمودند:

یَا سَعْدُ! تَعَلَّمُوا الْقُرءَانَ، فَإنَّ الْقُرءَانَ یَأْتِی‌ یَوْمَ الْقِیَمَةِ فِی‌ أَحْسَنِ صُورَةٍ نَظَرَ إلَیْهَا الْخَلْقُ، وَالنَّاسُ صُفُوفٌ عِشْرُونَ وَ مِأَةُ أَلْفِ صَفِّ: ثَمَانُونَ أَلْفَ صَفِّ أُمَّةُ مُحَمَّدٍ صَلَّی‌ اللَهُ عَلَیْهِ وَءَالِهِ وَسَلَّمَ وَ أَرْبَعُونَ أَلْفَ صَفِّ مِنْ سَآئِرِ الامَمِ.

ای سعد! قرآن‌ را یاد بگیرید، چون‌ قرآن‌ در روز قیامت‌ در نیکوترین‌ و زیباترین‌ چهره‌ها می‌آید و تمام‌ مخلوقاتِ خداوند به‌ او نگاه‌ میکنند، و مردم‌ در آن‌ روز یک‌ صد و بیست‌ هزار صفّ میباشند؛ هشتاد هزار صفّ از امّت‌ رسول‌ خدا: محمّد صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله‌ وسلّم‌ و چهل‌ هزار صفّ از سائر امّت‌ها.»

و سپس‌ حضرت‌ میفرماید:

عبور قرآن از صفوف آفریدگان در روز قیامت

قرآن‌ در صورت‌ مردی‌ می‌آید در برابر صف‌ مسلمانان‌ و سلام‌

ص 276

میکند، و به‌ او نگاه‌ میکنند و میگویند: لَا إلَهَ إلَّا اللَهُ الْحَلِیمُ الْکَرِیمُ این‌ مرد از زمرۀ‌ مسلمانان‌ است‌ و ما او را به‌ اوصافش‌ و صفاتش‌ می‌شناسیم‌ جز آنکه‌ چون‌ سعی‌ و کوشش‌ و اجتهاد او در قرآن‌ بیش‌ از ما بوده‌ است‌، بدین‌ جهت‌ این‌ درجه‌ از بهاء و جمال‌ نور را به‌ دست‌ آورده‌ است‌؛ درجه‌ای‌ را که‌ ما به‌ دست‌ نیاورده‌ایم‌.

و پس‌ از آن‌ از مقابل‌ صفّ مسلمین‌ میگذرد تا در مقابل‌ صفّ شهداء قرار میگیرد و شهداء به‌ او نگاه‌ میکنند و میگویند: لَا إلَهَ إلَّا اللَهُ الرَّبُّ الرَّحِیمُّ این‌ مرد از زمرۀ‌ شهداء است‌، ما او را با صفاتش‌ و با روش‌ و منهاجش‌ می‌شناسیم‌ مگر آنکه‌ چون‌ او از شهیدان‌ دریاست‌، از این‌ سبب‌ بهاء و فضلی‌ را حائز شده‌ است‌ که‌ ما حائز نشده‌ایم‌.

و پس‌ از آن‌ از مقابل‌ صفّ شهیدان‌ میگذرد و در مقابل‌ صفّ شهداء دریا قرار میگیرد به‌ صورت‌ شهیدی‌.

در این‌ حال‌ شهداء دریا به‌ او نگاه‌ میکنند و تعجّب‌ آنها زیاد میشود و میگویند: این‌ مرد از شهیدان‌ دریاست‌ و ما او را به‌ صفت‌ و سیره‌ و رویّه‌اش‌ می‌شناسیم‌! مگر آنکه‌ آن‌ جزیره‌ای‌ که‌ این‌ مرد در آن‌ مورد اصابت‌ قرار گرفته‌ و شهید شده‌ است‌، ترسناک‌تر و وحشت‌زاتر از جزیره‌ای‌ بوده‌ است‌ که‌ ما در آن‌ شهید شده‌ایم‌، و از همین‌ لحاظ‌ مقداری‌ از بهاء و جمال‌ و نوری‌ را به‌ دست‌ آورده‌ است‌ که‌ ما به‌ دست‌ نیاورده‌ایم‌.

قرآن‌ از اینجا نیز میگذرد تا میرسد به‌ صفّ پیامبران‌ و مرسلین‌

ص 277

به‌ صورت‌ یک‌ پیغمبر مرسل‌ پیامبران‌ و مرسلین‌ به‌ او نگاه‌ میکنند و میگویند از شدّت‌ تعجّبی‌ که‌ نموده‌اند: لَا إلَهَ إلَّا اللَهُ الْحَلِیمُ الْکَریمُ. این‌ مرد یک‌ پیغمبر مرسل‌ است‌، و ما او را به‌ صفت‌ و سیره‌ و روشش‌ می‌شناسیم‌، مگر آنکه‌ او دارای‌ فضل‌ و برتری‌ بسیاری‌ است‌.

حضرت‌ فرمودند: تمام‌ پیامبران‌ جمع‌ میشوند و با هم‌ به‌ نزد رسول‌ الله‌ صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله‌ وسلّم‌ می‌آیند و از ایشان‌ می‌پرسند، و میگویند: یَا مُحَمَّدُ مَن‌ هَذَا؟! «ای‌ محمّد این‌ کیست‌؟!»

رسول‌ خدا میفرماید: آیا شما او را نمی‌شناسید؟!

پیامبران‌ میگویند: نه‌، ما او را نمی‌شناسیم‌، این‌ مرد از زمرۀ‌ کسانی‌ است‌ که‌ خداوند به‌ هیچوجه‌ بر او غضب‌ ننموده‌ است‌.

بازگشت به فهرست

چهره ملکوتی قرآن در اثر عمل ننمودن به آن، رنجور است

رسول‌ خدا صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله‌ وسلّم‌ میفرماید: این‌ حجّت‌ خداست‌ بر بندگانش‌.

قرآن‌ سلام‌ میکند و از آنجا میگذرد تا میرسد به‌ صفّ فرشتگان‌ در صورت‌ فرشته‌ مقرّب‌ و ملائکه‌ به‌ او نگاه‌ میکنند و شگفتشان‌ افزوده‌ میگردد، و چون‌ فضل‌ و شرف‌ او را مینگرند قرآن‌ برای‌ آنان‌ بزرگ‌ جلوه‌ میکند و میگویند: تَعَالَی‌ رَبُّنَا وَ تَقَدَّسَ، این‌ بندۀ‌ خدا از فرشتگانست‌ و ما او را به‌ رویّه‌ و منهاج‌ و صفاتش‌ می‌شناسیم‌ جز آنکه‌ این‌ نزدیکترین‌ ملائکه‌ از نقطه‌ نظر درجات‌ قرب‌ بسوی‌ خداوند عزّوجلّ است‌، و از همین‌ جهت‌ به‌ جمال‌ و نوری‌ ملبّس‌ شده‌ است‌ که‌ ما ملبّس‌ نشده‌ایم‌!

ص 278

قرآن‌ از آنجا نیز میگذرد تا میرسد به‌ پیشگاه‌ حضرت‌ ربُّ العزّة‌ تبارک‌ و تعالی‌، و خود را در زیر عرش‌ خدا به‌ رو به‌ زمین‌ می‌افکند.

خداوند تبارک‌ و تعالی‌ او را ندا میکند: ای‌ حجّت‌ من‌ در روی‌ زمین‌! و این‌ کلام‌ راستین‌ و گویای‌ من‌، سرت‌ را بلند کن‌! از من‌ بخواه‌ هر چه‌ میخواهی‌ که‌ به‌ تو داده‌ میشود! و شفاعت‌ کن‌ که‌ شفاعتت‌ مورد قبول‌ است‌!

قرآن‌ سر خود را بلند میکند، و خداوند تبارک‌ و تعالی‌ از او میپرسد: بندگان‌ مرا چگونه‌ یافتی‌؟!

قرآن‌ میگوید: بعضی‌ از بندگانت‌ حقّ مرا محفوظ‌ داشتند و مرا صیانت‌ کردند و بر من‌ مواظبت‌ نمودند و به‌ هیچ‌ وجه‌ در حقّ من‌ فروگزاری‌ ننمودند و تضییع‌ نکردند، و برخی‌ از بندگانت‌ حقّ مرا ضایع‌ کردند و به‌ حقّ من‌ استخفاف‌ کردند و سبک‌ شمردند و مرا دروغ‌ پنداشتند! و حال‌ آنکه‌ من‌ حجّت‌ تو بر جمیع‌ بندگانت‌ بوده‌ام‌!

و در این‌ هنگام‌ خداوند تبارک‌ و تعالی‌ میفرماید: سوگند به‌ مقام‌ عزّت‌ و جلال‌ خودم‌، و سوگند به‌ علوِّ مقام‌ و مکان‌ من‌، که‌ من‌ امروز بر اساس‌ حجّیّت‌ تو خلائق‌ را به‌ بهترین‌ پاداش‌ها و نیکوترین‌ ثواب‌ها اجر و مزد میدهم‌ و به‌ سخت‌ترین‌ عقاب‌ها و دردناک‌ترین‌ عذاب‌ها جزا و پاداش‌ میدهم‌.

حضرت‌ فرمودند: در این‌ حال‌ قرآن‌ سر خود را در شکل‌ و شمائل‌ دیگری‌ بر میگرداند.

عرض‌ کردم‌: ای‌ أباجعفر در چه‌ صورتی‌ و شمائل‌ بر میگرداند؟!

ص 279

حضرت‌ فرمودند: در صورت‌ مردی‌ رنگ‌ پریده‌ که‌ گویا از شدّت‌ گرسنگی‌ و تشنگی‌ چهره‌اش‌ متغیّر و سیمایش‌ دگرگون‌ شده‌ است‌، بطوریکه‌ اهل‌ محشر او را نمی‌شناسند. و می‌آید در مقابل‌ مردی‌ از شیعیان‌ ما که‌ در دنیا قرآن‌ را می‌شناخت‌ و با آن‌ با اهل‌ خلاف‌ به‌ مجادله‌ و مباحثه‌ بر می‌خاست‌، و در برابر آن‌ مرد شیعه‌ می‌ایستد و به‌ او میگوید: آیا تو مرا نمی‌شناسی‌!؟

آن‌ مرد شیعه‌ در پاسخ‌ قرآن‌ میگوید: ای‌ بندۀ‌ خدا من‌ تو را نمی‌شناسم‌!

در این‌ حال‌ قرآن‌ به‌ همان‌ صورتی‌ که‌ در بدء آفرینشِ آن‌ در دنیا بوده‌است‌ برای‌ آن‌ مرد شیعه‌ ظاهر میشود و به‌ او میگوید: آیا مرا نمی‌شناسی‌؟! آن‌ شیعه‌ میگوید: آری‌ می‌شناسم‌.

قرآن‌ میگوید: من‌ آن‌ کسی‌ هستم‌ که‌ در شبهای‌ تار، برای‌ قرائت‌ و تلاوت‌ من‌ خواب‌ را از چشم‌ خود ربودی‌! و به‌ تدبّر و تفکّر در آیات‌ من‌ به‌ بیداری‌ گذرانیدی‌! و عیش‌ و راحت‌ خود را برای‌ عمل‌ به‌ من‌ تبدیل‌ به‌ رنج‌ و زحمت‌ و مشقّت‌ کردی‌! و از مخالفان‌ قرآن‌ به‌ انواع‌ دشنام‌ها و آزارها که‌ به‌ تو رسید تحمّل‌ کردی‌ و گوش‌ دادی‌! و دربارۀ‌ گفتار در پیرامون‌ من‌، مورد حمله‌ و هجوم‌ سِهام‌ افکار پلید شیطانی‌ قرار گرفتی‌!

آگاه‌ باش‌ که‌ هر تاجر و سودجوئی‌، تجارت‌ و سود خود را به‌ دست‌ آورده‌ و بهرۀ‌ خود را یافته‌ است‌، و من‌ امروز پشت‌ تو هستم‌؛ پشت‌

ص 280

و پناه‌ تو هستم‌! محلّ اعتماد و اتّکاء تو می‌باشم‌!

قرآن‌ این‌ مرد شیعه‌ را با خود بسوی‌ حضرت‌ ربُّ العزّة‌ تبارک‌ و تعالی‌ میبرد و میگوید: ای‌ پروردگار من‌! این‌ بندۀ تست‌! و تو به‌ احوال‌ او داناتری‌! او بواسطه رعایت‌ حقوق‌ من‌ خود را در مشکلات‌ و رنج‌ انداخت‌ و در مواظبت‌ من‌ سعی‌ بلیغ‌ داشت‌ و بواسطه‌ من‌ دشمن‌ داشت‌ دشمنان‌ تو را، و بواسطه‌ من‌ دوست‌ داشت‌ دوستان‌ تو را یعنی‌ مرا مِعیار و مِلاک‌ حبّ و بغض‌ و عداوت‌ و مودّت‌ قرار داد.

بازگشت به فهرست

پاداش خاص عاملان به قرآن در روز قیامت

خداوند تبارک‌ و تعالی‌ میگوید: این‌ بندۀ‌ مرا در بهشت‌ من‌ داخل‌ کنید! و به‌ او یک‌ حُلّه‌ از حُلّه‌های‌ بهشتی‌ بپوشانید! و به‌ تاجی‌ رأس‌ او را متوّج‌ کنید! و سر او را زینت‌ دهید!

و چون‌ فرشتگان‌ این‌ عطایا را به‌ آن‌ مرد مؤمن‌ شیعه‌ عامل‌ به‌ قرآن‌ میدهند، به‌ قرآن‌ گفته‌ میشود: آیا راضی‌ شدی‌ به‌ این‌ مواهبی‌ که‌ به‌ دوستت‌ داده‌ شد؟!

قرآن‌ میگوید: ای‌ پروردگار من‌! من‌ این‌ مقدار را اندک‌ میدانم‌، به‌ این‌ مرد مؤمن‌ تمام‌ انواع‌ و اقسام‌ خیر را برسان‌! و او را به‌ مزید رحمت‌ خویشتن‌ زیاده‌ عنایت‌ فرما!

در این‌ حال‌ حضرت‌ ربّ العزّة‌ میگوید: سوگند به‌ مقام‌ عزّت‌ و جلال‌ خودم‌، و سوگند به‌ بلندی‌ مقام‌ و منزلت‌ خودم‌، که‌ من‌ امروز به‌ این‌ عاملِ به‌ قرآن‌ و به‌ هرکس‌ که‌ در رتبه‌ و منزله‌ او باشد با تمام‌ عنایات‌ و مزایای‌ خیر و رحمتی‌ که‌ داده‌ام‌ پنج‌ چیز را عطا می‌نمایم‌:

آگاه‌ باشید که‌ ایشان‌ پیوسته‌ جوانانی‌ می‌باشند که‌ هیچ‌ گاه‌ پیر

ص 281

نمی‌شوند.

و دارای‌ صحّت‌ و عافیتی‌ هستند که‌ هیچ‌ گاه‌ دستخوش‌ مرض‌ و کسالت‌ نمی‌گردند.

و پیوسته‌ بی‌نیازانی‌ می‌باشند که‌ هیچ‌ گاه‌ دچار فقر و نیازمندی‌ نمی‌شوند.

و همیشه‌ شادان‌ و خوشحالانی‌ هستند که‌ هیچ‌ وقت‌ گرفتار حزن‌ و غصّه‌ و اندوه‌ نمی‌گردند.

و همواره‌ زندگانی‌ می‌باشند که‌ هیچ‌ گاه‌ نمی‌میرند.

/ 1 نظر / 10 بازدید
محب ولایت

خدایا قلوب ما را به نور قرآن روشن فرما[گل]