رد تکامل تدریجی داروین

بسم الله الرحمن الرحیم

رد تکامل تدریجی داروین

یکی از مهم‌ترین ویژگیهای خلقت الهی این است که خداوند، جهان را از مادۀ از قبلموجود نیافریده است. وقتی از امام باقر (علیه السلام) پرسیدند: «آیا خداوند شیء رااز شیء می‌آفریند یا از لاشیء؟» امام در پاسخ می‌فرمایند:
خَلَقَ الشَّیْءَ لا مِنْ شَیْءٍ کانَ قَبْلَهُ.
خداوند شیئی را آفریده است (اما) نه از چیزی که قبل از آن وجود داشتهباشد.

در این پرسش و پاسخ، سه فرض برای خلقتنخستین مطرح شده است:
الف) آفرینش «مِن شیء»، یعنی از مادۀ اوّلیۀ از قبل موجود وازلی؛
ب)آفرینش «مِن لاشیء»، یعنی عدمْ وجود شده است؛
ج) آفرینش «لا من شیء»، یعنی بدون مادۀ اوّلیه وازلی.

آفرینش نوع اول، ساختن چیزی از چیز دیگراست؛ مانند ساختن میز از چوب. این نوع آفرینش در میان مخلوقات نیز مشاهده می‌شود. آفرینش نوع دوم، امری محال است زیرا اگر عدمْ وجود شود، اجتماع نقیضین پیش می‌آید. در آفرینش نوع سوم، هر نوع مادۀ قبلی انکار می‌شود، خواه این مادۀ قبلی، وجود باشدیا عدم. این نوع آفرینش، تنها به خداوند اختصاص دارد. امام رضا (علیه السلام) می‌فرمایند:
إِنَّ کُلَّ صانِعِ شَیْءٍ فَمِنْ شَیْءٍصَنَعَ وَاللهُ الْخالِقُ اللَّطیفُ الْجَلیلُ، خَلَقَ وَصَنَعَ لا مِنْ شَیْءٍ.
به درستی که سازندۀ چیزی، آن را از چیزی دیگرمی‌سازد، در حالی که خداوندِ آفریننده، لطیف و جلیل، آفرید و ساخت؛ اما نه از شیئیدیگر.

امام صادق (علیه السلام) سه گونه فعل را بهخداوند اختصاص داده است: آفرینش چیزی «لا من شیء»، تبدیل جوهری به جوهر دیگر ونابود کردن شیء موجود:
لا یُکوِّنُ الشیءَ لا مِن شَیءٍإلّا اللهُ وَلا یَنقُلُ الشیءَ مِن جَوهَریّتِه إلی جَوهَرٍ آخَرَ إلاّ اللهُ ولایَنقُلُ الشَّیءَ‌ مِن الوُجودِ إلَی الْعَدَمِ إلاّ اللهُ.
جز خدا کسی چیزی را از عدم ایجاد نمی‌کند، کسی جز خدا، شیئی را ازجوهریتش به جوهر دیگر منتقل نمی‌کند و کسی جز خدا چیزی را از وجود به عدم نمی‌برد.

ویژگی بعدی خلقت الهی بدون الگو بودن آن است، بدین معنا که خدای متعال بدون صورتِاز پیش موجود، جهان را آفرید. بدین‌ ترتیب، نمی‌توان پیشینۀ آفرینش را مادة الموادازلی و یا مثال و الگوی ازلی دانست. به دیگر سخن، آفرینش الهی هم از لحاظ ماده و هماز لحاظ صورت، بدیع و جدید است. امام باقر (علیه السلام) در تفسیر آیۀشریفۀ﴿بَدیعُ السَّمٰواتِ وَالأرْضِمی‌فرمایند:
أیْ مُبْدِعُهُما وَمُنْشِئُهُما بِعِلْمِهِ، ابْتِداءً لا مِنْشَیْءٍ وَلا عَلیٰ مِثالٍ سَبَقٍ.
یعنی او با علمشزمین و آسمانها را ایجاد کرد، نه اینکه آنها را از چیزی دیگر بیافریند و یا مثال والگویی از پیش موجود باشد ]تا از آن کمک بگیرد[.

حضرت زهرا (علیها السلام) می‌فرمایند:
اِبتَدَعَ الأشیاءَ لا مِنْ شَیْءٍ کانَقَبْلَها وَأنْشَأها بِلا اقْتِداءِ أمْثِلَةٍ اِمْتَثَلَها.
آغاز به (آفرینش) اشیا کرد، نه از شیئی که قبلاً موجود باشد و آنهارا پدید آورد، بدون اقتدا به مثالهایی که از آنها سرمشق و الگو گرفته باشد.

خلیل نحوی می‌گوید: «بدع یعنی احداث چیزی که از هر جهت اول است و هیچ‌گونه سابقه‌ایندارد

 

 

 (برداشت بنده از مجموعه این احادیث رد نظریه تکامل بود،برای تکمیل باید بیشتر مطالعه کنم)

برگرفته از درس دهم کلام1

یاعلی مدد

/ 1 نظر / 5 بازدید
میرافضلی

با سلام. دوست داشتم مقاله شما را به عنوان مقاله منتخب در وبلاگ تخصصی فرگشت منتشر کنم ولی چون نوشته اید هنوز نیاز به تکمیل دارد منصرف شدم اگر مقاله تان کامل شده خوشحال می شوم برایم بفرستید تا منتشر کنم.