آغازی بر یک پایان

تورا ز کنگره عرش می زنند صفير ...
نویسنده : مهاجر - ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٢ تیر ۱۳۸٦
 

بسم الله خیر الاسماء

 

باز آ که من به عفو گناهت ضمان شدم ....

 

امیرالمومنین می فرماید:

از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله معنای آیه شریفه " فتلقی آدم من ربه کلمات فتاب علیه " را سوال کردم. حضرت فرمود: هنگامی که خدای تعالی آدم را درهند و حوا را در جده فرود آورد ( بر حضرت آدم مدتها گذشت که اشک غم بر چهره می ریخت) تا این که خدای تعالی جبرئیل را بر او نازل کرد و فرمود: یا آدم ، آیا من تو را به دست (قدرت) خود نیافریدم؟ آیا از روح خود در تو ندمیدم؟ و آیا ملایک را به سجده کردن بر تو فرمان ندادم ؟ و آیا حوا کنیز خودم را به تو تزویج نکردم ؟ حضرت آدم عرض کرد: بلی. خطاب آمد: این گریه مداوم تو از چیست؟ عرض کرد: خدایا ، چرا گریه نکنم، که از جوار رحمت تو رانده شده ام . خدای تعالی فرمود: اینک فراگیر این کلمات را که به وسیله آن ، خدا توبه تو را قبول می کند و گناهت را می بخشد ؛ بگو یا آدم :

" پاک ومنزهی تو ، نیست خدایی جز تو ، بد کردم و به خود ستم روا داشتم ؛ پس به حق محمد و آل محمد مرا ببخش؛ به درستی که این تویی که بسیار بخشنده و مهربان هستی ."

پیامبر اکرم در پایان سخن فرود:" این است آن کلماتی که خدای تعالی به حضرت آدم آموخته است."

 

یا علی مدد


 
comment نظرات ()