آغازی بر یک پایان

 
نویسنده : مهاجر - ساعت ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٦ مهر ۱۳۸٩
 

بسم الله الرحمن الرحیم

أعمال‌ صالحه‌ از جملۀ شفیعان‌ است‌

از جمله‌ شفیعان‌ أعمال‌ صالحه‌ است

‌ و از جملۀ شفعاء عمل‌ صالح‌ است‌ که‌ خود بخود دستگیری‌ میکند و موجب‌ رفع‌ خطایا و گناهان‌ میگردد.

إِلَّا مَن‌ تَابَ وَ ءَامَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صَـٰلِحًا فَأُولَـٰئِکَ یُبَدِّلُ اللَهُ سَیِّـَاتِهِمْ حَسَنَـٰتٍ وَ کَانَ اللَهُ غَفُورًا رَحِیمًا. [223]

«مگر کسیکه‌ توبه‌ کند، و ایمان‌ بیاورد، و عمل‌ صالح‌ انجام‌ دهد؛ پس‌ خداوند زشتیها و بدیهای‌ چنین‌ کسانی‌ را به‌ نیکیها و خوبیها تبدیل‌ میکند، و خداوند غفور و مهربان‌ است‌.»

و معلوم‌ است‌ که‌ تبدیل‌ سیّئه‌ به‌ حسنه‌، شفاعت‌ است‌؛ و ما در همین‌ بحث‌ شفاعت‌ آوردیم‌ که‌ حقیقت‌ شفاعت‌ همان‌ تبدیل‌ سیّئه‌ به‌ حسنه‌ است‌، به‌ جهت‌ نزدیکی‌ و قربی‌ که‌ بین‌ شافع‌ و بین‌ مشفوعٌ له‌ است‌؛ و روایت‌ گذشته‌ از سعد خَفّاف‌ در شفاعت‌ قرآن‌ یک‌ معنای‌


ص234

کلّی‌ را در شفاعت‌ أعمال‌ حسنه‌ و صالحه‌ میرساند.

از اینجاست‌ که‌ می‌بینیم‌ در اخبار و آثار، قضایا و داستانهای‌ عجیبی‌ دربارۀ آمرزش‌ گناهان‌ بواسطۀ عمل‌ خیری‌ چون‌ رحمت‌ آوردن‌ به‌ زیر دست‌، و عفو از خطاکار، و استمالت‌ و دلجوئی‌ از یتیم‌ و دل‌ شکسته‌ و مریض‌، و یا إطعام‌ غذا به‌ شخص‌ گرسنه‌، و آشامیدن‌ آب‌ به‌ شخص‌ تشنه‌ و غیرها آمده‌ است‌.

یعنی‌ آن‌ عمل‌ که‌ حقّاً انسان‌ بدون‌ هیچ‌ غرض‌ و امید پاداش‌ و اجری‌، صرفاً برای‌ خدا و برای‌ احیاء نفس‌ و یا دفع‌ ظلم‌ از ستمگری‌ بجای‌ آورد، این‌ اعمال‌ که‌ از روی‌ صفای‌ باطن‌ سر می‌زند و هیچکس‌ اطّلاع‌ ندارد و بجا و به‌ موقع‌ در محلّ خود می‌نشیند؛ مانند رعد و برق‌ خرمن‌ گناهان‌ را آتش‌ میزند و همانند نور الهی‌، حجاب‌های‌ نفسانیّه‌ را کنار میزند، و بالاخصّ برای‌ سالکان‌ راه‌ خدا چنان‌ مؤثّر و مفید و سریع‌ است‌ که‌ حدّی‌ بر آن‌ متصوّر نیست‌. چه‌ بسیاری‌ از محجوبان‌ که‌ سالهای‌ دراز در هجران‌ بسر برده‌اند، بواسطۀ صِرف‌ آب‌ دادن‌ به‌ دست‌ مادر در هوای‌ سرد زمستان‌، و یا پذیرائی‌ از او در مواقع‌ مرض‌ و شدّت‌، و تحمّل‌ آزارها و گفتارهای‌ درشت‌ و زنندۀ او، به‌ مقامات‌ و درجاتی‌ رسیده‌اند.

در کتب‌ اخلاق‌ برای‌ عیادت‌ مَرضی‌' بالاخصّ مریضهای‌ شکسته‌دل‌ و فقیر و بی‌کس‌ در بیمارستان‌ها، برای‌ رفع‌ قبض‌ و پیدایش‌ گشایش‌های‌ معنوی‌، مطالبی‌ هست‌؛ شیخ‌ سعدی‌ شیرازی‌ در این‌ باره‌ سروده‌ است‌:


ص235

یکی‌ در بیابان‌ سگی‌ تشنه‌ یافت‌          برون‌ از رمق‌ در حیاتش‌ نیافت‌

کُلَه‌ دَلْو کرد آن‌ پسندیده‌ کیش‌   چو حبل‌ اندر آن‌ بست‌ دستار خویش‌

به‌ خدمت‌ میان‌ بست‌ و بازو گشاد          سگِ ناتوان‌ را دمی‌ آب‌ داد

خبر داد پیغمبر از حال‌ مَرد                     که‌ داور گناهان‌ ازو عفو کرد

تو با خلق‌ نیکی‌ کن‌ ای‌ نیکبخت        ‌ که‌ فردا نگیرد خدا بر تو سخت‌

چو تمکین‌ و جاهَت‌ بود بر دوام‌          مکن‌ زور بر ضعف‌ درویش‌ عام‌

نصیحت‌ شنو مردم‌ دور بین      نپاشند در هیچ‌ دل‌ تخم‌ کین‌[224] و [225]


ص236

دربارۀ اینکه‌ صَدَقَةُ السِّرِّ یُطْفِی‌ُ غَضَبَ الرَّبِّ «پنهان‌ دادن‌ صدقه‌ غضب‌ خدا را فرو می‌نشاند.» و دربارۀ صلۀ رحم‌ و آثار آن‌ چه‌ آثار وضعیّه‌ و چه‌ آثار تشریعیّه‌ مطالبی‌ است‌ شگفت‌ انگیز، شرح‌ آن‌ ما را از بحث‌ خود بیرون‌ میکند. والسّلام‌ خیر خِتام

 

بر گرفته از معاد شناسی حضرت علامه تهرانی

 

یا علی مدد


 
comment نظرات ()