آغازی بر یک پایان

توصیه هایی از آقای قاضی
نویسنده : مهاجر - ساعت ٥:٥٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸٩
 

بسم الله الرحمن الرحیم

روزی‌ در حرم‌ مطهّر حضرت‌ علیّ بن‌ موسی‌ الرّضا علیه‌ السّلام‌ پس‌ از انجام‌ زیارت‌ و خواندن‌ نماز زیارت‌ در سمت‌ پشت‌ سر نشسته‌ بودم‌ و اتّفاقاً در جنب‌ من‌ جناب‌ محترم‌ حجّة‌ الإسلام‌ آقای‌ علاّمه‌ لاهیجانی‌ انصاری‌ دامت‌ برکاته‌ نشسته‌ بودند، و در آن‌ مکان‌ مقدّس‌ ذکر مرحوم‌ قاضی‌ آقای‌ حاج‌ میرزا علی‌ آقا، آن‌ فقیه‌ و عارف‌ عالیقدر اسلام‌ به‌ میان‌ آمد. و چون‌ جناب‌ ایشان‌ خدمت‌ آن‌ مرحوم‌ در نجف‌ أشرف‌ رفت‌ و آمد داشتند جملاتی‌ را نقل‌ کردند که‌ بسیار شایان‌ دقّت‌ است‌: از جمله‌ آنکه‌ آن‌ مرحوم‌ میفرمودند:

در یک‌ مسجد همیشه‌ نماز نخوانید، به‌ مساجد دیگر نیز بروید! و هر جا دیدید حال‌ پیدا کردید آنجا نماز بخوانید، و هر جا که دیدید حال‌ پیدا نکردید مکان‌ خود را تغییر دهید و از این‌ مسجد به‌ مسجد دیگر انتقال‌ یابید! و خلاصه‌ آنکه‌ توقّف‌ در یک‌ مکان‌ بی‌مورد است‌ و باید دائماً دنبال‌ حال‌ بود و از هر جا به‌ جای‌ دیگر منتقل‌ شد، و هر جا حال‌ بهتر بود آنجا را انتخاب‌ نمود، اگر در مسجد کوفه‌ نشد به‌ مسجد سهله‌ بروید و اگر در سهله‌ نشد به‌ مسجد کوفه‌ بروید، و هکذا.

و از جمله‌ آنکه‌: انسان‌ هیچ‌ وقت‌ نباید مأیوس‌ شود، و از دیر کرد نتیجه‌ نباید دست‌ از کار سیر و سلوک‌ بردارد؛ زیرا ممکن‌ است‌ کسی‌ با ناخن‌ زمین‌ را به‌ تدریج‌ بخراشد و سپس‌ ناگهان‌ به‌ اندازه‌ گردن‌ شتر آب‌ زلال‌ و روان‌ جاری‌ شود.

و از جمله‌ آنکه‌ میفرمود: مَنْ کانَ هَمَّهُ اللَهَ کَفاهُ اللَهُ فِی‌ جَمِیعِ هُمومِهِ.

«کسی‌ که‌ اهتمام‌ او در مقصدش‌ خدا باشد، خداوند کفایت‌ امر او را در جمیع‌ مقاصد و شؤونش‌ خواهد نمود.»

و از جمله‌ آنکه‌: روزی‌ از ایشان‌ پرسیدم‌ که‌ در مواقع‌ اضطرار و گرفتاری‌، چه‌ در امور دنیوی‌ و یا در امور اُخروی‌ و در بن‌بست‌ کارها به‌ چه‌ ذکر مشغول‌ شوم‌ تا گشایش‌ یابد؟

در جواب‌ فرمودند: پس‌ از پنج‌ بار صلوات‌ و قرائت‌ آیة‌الکرسی‌، در دل‌ خود بدون‌ آوردن‌ به‌ زبان‌ بسیار بگو: اللَهُمَّ اجْعَلْنِی‌ فی‌ دِرْعِکَ الْحَصینَةِ الَّتی‌ تَجْعَلُ فِیها مَنْ تَشآءُ، تا گشایش‌ یابد. «بار پروردگار من‌! مرا در حصن‌ و پناهگاه‌ خود و در جوشن‌ و زرهِ محکم‌ خود قرار بده‌! در آن‌ چنان‌ جوشنی‌ که‌ کسانی‌ را که‌ بخواهی‌ قرار میدهی‌!»

 

برگرفته از ج ٧ ، معادشناسی ، مجلس ۴٨ ، حضرت علامه تهرانی


 
comment نظرات ()