آغازی بر یک پایان

که دل به درد تو خو کرد و ترک درمان کرد
نویسنده : مهاجر - ساعت ۸:٢٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸٥
 

بسم الله الاعلی

نمی دانستم که استدراج است یا نعمت . اما خوب می دانستم که پایدار نیست و فهمیده بودم آخرش هم خودت هستی که برایم می مانی .تنها تو هستی که همیشه هستی .

حالا از این که می بینم که رهایم نکردی شکرت ! قبضی بود در ظاهر بسط . ومن راضی به شمشیر جلالت به آبروی مولود این روز در انتظار نسیم جمالت هستم و مرحله دیگری را شروع می کنم . وفقط در انتظار آنچه که تو برایم فرو بفرستی .

گرچه می گفت که زارت بکشم می دیدم                       که نهانش نظری با من دلسوخته بود

یار مفروش به دنیا که کسی سود نکرد                       آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود

گفت وخوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ                    یارب این قلب شناسی زکه آموخته بود

سیجعل الله بعد عسر یسرا

ومن یتق الله یجعل له مخرجا ویرزقه من حیث لا یحتسب ومن یتوکل علی الله فهو حسبه ان الله بالغ امره قدجعل الله لکل شی قدرا

ومن یتق الله یجعل له من امره یسرا

یا علی مدد


 
comment نظرات ()