آغازی بر یک پایان

کبد
نویسنده : مهاجر - ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ آبان ۱۳۸٤
 

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

لقد خلقناالانسان فی کبد (4 / سوره مبارکه بلد)

یعنی چی ؟؟ یعنی خیال نکن دنیا تا دنیاست راحتت می گذاره ، باید به این برسی که این سرا سرای راحتی نیست .فکر راحتی را ازسرت دربیار،مگر اینکه دچار سنت استدراج شده باشی که کبدش را حس نکنی .

یادته می گفتی لکیلا تاسوا علی ما فاتکم ولاتفرحوا بما اتکم را نمی فهمی ؟ می گفتی خوب آدم از نعمت خوشحال می شه واز سختی ناراحت ...

حالا داری می فهمی ؟ یعنی خوشی وناخوشی دنیا اصالت نداره ، نه به خوشی اش دل ببند که پایدارنیست نه ازگرفتاریهاش ناله بزن که آن هم اصالت نداره . به قول حافظ : که در مقام رضا باش واز قضا مگریز!

 

من از درمان ودرد ووصل وهجران          کاش بپسندم آنچه را جانان پسندد

 

یا علی ، مولاجان ! جدا مددی

 

 


 
comment نظرات ()